{"id":1980,"date":"2018-05-12T23:09:33","date_gmt":"2018-05-12T21:09:33","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/?page_id=1980"},"modified":"2018-05-12T23:10:24","modified_gmt":"2018-05-12T21:10:24","slug":"uroczystosc-konsekracji-kosciola","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/?page_id=1980","title":{"rendered":"Uroczysto\u015b\u0107 konsekracji ko\u015bcio\u0142a."},"content":{"rendered":"

B\u00f3g pozostawia znak swej obecno\u015bci w parafii<\/strong><\/p>\n

Uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a, zwana dawniej r\u00f3wnie\u017c konsekracj\u0105, jest wyj\u0105tkowym wydarzeniem w parafii. Dokonuje si\u0119 zasadniczo jeden raz w jej historii i dotyczy przede wszystkim ko\u015bcio\u0142\u00f3w parafialnych. Przewodniczy jej biskup ordynariusz. Rocznica tego wydarzenia jest obchodzona w parafii jako \u015bwi\u0119to ko\u015bcielne. Mamy wi\u0119c do czynienia z obrz\u0119dem bardzo wa\u017cnym w \u017cyciu wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rego skutki rozci\u0105gaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce na nast\u0119pne lata i pokolenia.<\/p>\n

Czym jest<\/strong> akt po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a lub jak m\u00f3wi\u0142o si\u0119 konsekracji? Oto miejscowa wsp\u00f3lnota, pod przewodnictwem biskupa, oddaje Bogu i Ko\u015bcio\u0142owi powszechnemu budynek ko\u015bcio\u0142a, dostosowany do kultu katolickiego. Fundamentem celebracji jest oczywi\u015bcie wiara wsp\u00f3lnoty gromadz\u0105cej si\u0119 w tym miejscu. To ona sk\u0142oni\u0142a ich ju\u017c wcze\u015bniej do podj\u0119cia ofiar i wyrzecze\u0144 zwi\u0105zanych z budow\u0105. Teraz, zgromadzeni razem, pod przewodnictwem biskupa, wie\u0144cz\u0105 ca\u0142y ten wysi\u0142ek oddaj\u0105c go uroczy\u015bcie Panu Bogu. Jak wiemy dobrze, Pan B\u00f3g nigdy nie pozostaje d\u0142u\u017cny cz\u0142owiekowi i odpowiada na ten akt wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci szczeg\u00f3lnym dzia\u0142aniem swojej \u0142aski. Wierni, kt\u00f3rzy uczestnicz\u0105 w tym \u015bwi\u0119cie mog\u0105 cieszy\u0107 si\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 blisko\u015bci\u0105 Pana Boga, a budynek ko\u015bcio\u0142a staje si\u0119 odt\u0105d skutecznym znakiem obecno\u015bci Pana Boga w tym miejscu i znakiem Jego nieustannej \u017cyczliwo\u015bci dla cz\u0142owieka. Wystarczy wej\u015b\u0107 do \u015brodka, nawet tylko z iskierk\u0105 wiary, aby dozna\u0107 blisko\u015bci Boga. Znamy to do\u015bwiadczenie chocia\u017cby z pobytu w naszych ko\u015bcio\u0142ach i z pielgrzymowania do r\u00f3\u017cnych sanktuari\u00f3w.<\/p>\n

Bardzo wa\u017cna przy po\u015bwi\u0119ceniu ko\u015bcio\u0142a jest zatem wiara uczestnik\u00f3w<\/strong>. To na niej opiera si\u0119 akt oddania Bogu ich dzie\u0142a i to ona pozwala dostrzec Pana Boga i przyj\u0105\u0107 Jego \u0142ask\u0119. St\u0105d konieczne jest odpowiednie przygotowanie duchowe wsp\u00f3lnoty. Uczestnicy nie przychodz\u0105 bowiem na spektakl, ale na wyj\u0105tkow\u0105 celebracj\u0119 liturgiczn\u0105. W niej za\u015b \u0142\u0105czymy nasz\u0105 ofiar\u0119 z ofiar\u0105 Jezusa Chrystusa. Zatem nasze pe\u0142ne zaanga\u017cowanie w przebieg celebracji, oddanie samego siebie Panu Bogu oraz przyj\u0119cie Komunii \u015bwi\u0119tej stanowi\u0105 przejaw \u015bwiadomie prze\u017cywanej wiary w tym dniu. Ta wiara jest tak\u017ce umacniana przez obecno\u015b\u0107 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Obecno\u015b\u0107 biskupa ordynariusza<\/strong> podkre\u015bla, \u017ce akt ten dokonuje si\u0119 nie tylko w ramach naszej parafii, ale w ramach diecezji, a nawet w ca\u0142ym Ko\u015bciele powszechnym. Biskup jest bowiem nast\u0119pc\u0105 Aposto\u0142\u00f3w. To na jego r\u0119ce sk\u0142ada si\u0119 wybudowany budynek ko\u015bcio\u0142a, aby sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 dzie\u0142a ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n

Wsp\u00f3lnota Ko\u015bcio\u0142a<\/strong> nie ogranicza si\u0119 jedynie do ludzi zebranych wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza. W czasie celebracji wsp\u00f3lnota ta nie zna granic geograficznych ani czasowych. Zatem my, zebrani w tym dniu wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza, stajemy si\u0119 uczestnikami wielkiej wsp\u00f3lnoty \u015bwi\u0119tych wszech czas\u00f3w, o czym przypomni nam litania do Wszystkich \u015awi\u0119tych. W\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 w nasz\u0105 modlitw\u0119 nasi bracia z czy\u015b\u0107ca, bo ich wspominamy. \u0141\u0105czymy si\u0119 tak\u017ce z wszystkimi wyznaj\u0105cymi t\u0119 sam\u0105 wiar\u0119, bo odmawiamy nasze wyznanie wiary. Ta wielka wsp\u00f3lnota wspiera nas ogniem swojej wiary, by wielkie Bo\u017ce dzie\u0142a mog\u0142y si\u0119 po\u015br\u00f3d nas objawi\u0107.<\/p>\n

W czasie po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a dokonuje si\u0119 przemiana<\/strong>. Najpierw jest to przemiana wewn\u0119trzna serc uczestnik\u00f3w i otwarcie si\u0119 na dzia\u0142anie \u0142aski Boga. Mury pozostaj\u0105 niezmienne, bo \u0142aska Bo\u017ca nie dzia\u0142a na mury i kamienie, ale na ludzkie serca. W rezultacie tej podnios\u0142ej uroczysto\u015bci wierni otrzymuj\u0105 dar wi\u0119kszej wra\u017cliwo\u015bci obecno\u015b\u0107 Boga w ich \u017cyciu, dar Bo\u017cego pokoju i g\u0142\u0119bokiej rado\u015bci, dar wi\u0119kszego przywi\u0105zania do Ko\u015bcio\u0142a i jego pasterzy. Budynek ko\u015bcio\u0142a, chocia\u017c pozostaje niezmieniony zewn\u0119trznie, to jednak ze zwyk\u0142ego budynku w krajobrazie miejscowo\u015bci, staje si\u0119 znakiem Bo\u017cej obecno\u015bci i Bo\u017cego dzia\u0142ania w danym miejscu. W ten spos\u00f3b pomaga wiernym teraz i w nast\u0119pnych pokoleniach. Podobna przemiana dokonuje si\u0119 w Eucharystii. Przynosimy do o\u0142tarza nasz skromny dar chleba i wina, a po przemianie otrzymujemy pokarm na \u017cycie wieczne. Trzeba Go jednak przyj\u0105\u0107, by m\u00f3g\u0142 w pe\u0142ni w nas dzia\u0142a\u0107. W akcie po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a oddajemy Bogu nasze dzie\u0142o. Niew\u0105tpliwie jest ono dla nas wielkim i pi\u0119knym dzie\u0142em, ale czy mo\u017ce ono zadziwi\u0107 samego Boga. B\u00f3g je jednak przyjmuje i dokonuje przemiany. Zamienia dom ludzki na dom Bo\u017cy. To co daje schronienie i pozwala zgromadzi\u0107 si\u0119 ludziom, staje si\u0119 miejscem, gdzie cz\u0142owiek wchodzi w rzeczywisto\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105 i staje si\u0119 uczestnikiem wsp\u00f3lnoty nieba. Taki ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0119dzie pomaga\u0142 nam zbli\u017ca\u0107 si\u0119 do Boga, rozpoznawa\u0107 Jego obecno\u015b\u0107, odnajdowa\u0107 nadziej\u0119 w trudnych sytuacjach \u017cyciowych, odbudowywa\u0107 nadwyr\u0119\u017cone wi\u0119zy rodzinne i spo\u0142eczne. Pobyt w takim ko\u015bciele pomo\u017ce nam unie\u015b\u0107 wzrok do nieba po\u015br\u00f3d codziennych k\u0142opot\u00f3w, pomo\u017ce inaczej spojrze\u0107 na trudno\u015bci, kt\u00f3re nas trapi\u0105 codziennie. Trzeba jednak na ten budynek spojrze\u0107 z wiar\u0105 i z wiar\u0105 w sercu przekroczy\u0107 jego pr\u00f3g.<\/p>\n

Wyposa\u017cenie ko\u015bcio\u0142a<\/strong><\/p>\n

Budynek ko\u015bcio\u0142a musi by\u0107 odpowiednio przygotowany, aby m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 do kultu Bo\u017cego. Szczeg\u00f3\u0142owe wymogi okre\u015bla prawo ko\u015bcielne i tradycja. Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 po\u015br\u00f3d nich dwa. Budynek ko\u015bcio\u0142a pomaga gromadzi\u0107 si\u0119 wsp\u00f3lnocie i ma u\u0142atwia\u0107 kontakt z Bogiem. Ten jego podw\u00f3jny cel nie mo\u017ce by\u0107 nigdy zapomniany. On te\u017c decyduje strukturze ca\u0142o\u015bci tego budynku i o jego wyposa\u017ceniu.<\/p>\n

Poniewa\u017c s\u0142u\u017cy jako miejsce gromadzenia si\u0119 wsp\u00f3lnoty wierz\u0105cych, wymaga stworzenia odpowiednich warunk\u00f3w dla nich. St\u0105d dach nad g\u0142ow\u0105, \u0142awki do siedzenia, bezpieczne wej\u015bcia, odpowiednie nag\u0142o\u015bnienie, wentylacja oraz ogrzewanie, ewentualnie klimatyzacja i wszelkie inne potrzebne wyposa\u017cenie. Dzisiaj te\u017c coraz wi\u0119cej m\u00f3wi si\u0119 o potrzebie wprowadzenia do naszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w u\u0142atwie\u0144 dla ludzi niepe\u0142nosprawnych, a tak\u017ce o potrzebie parking\u00f3w itd. To wszystko jest potrzebne wsp\u00f3lnocie gromadz\u0105cej si\u0119 razem.<\/p>\n

Z drugiej strony w tym miejscu wierni prze\u017cywaj\u0105 spotkanie z \u017cywym Bogiem. To za\u015b dokonuje si\u0119 to przede wszystkim w czasie liturgii. Dlatego to w\u0142a\u015bnie liturgia dyktuje co powinno znajdowa\u0107 si\u0119 w ko\u015bciele.<\/p>\n

Centrum wi\u0119c ko\u015bcio\u0142a stanowi zawsze o\u0142tarz<\/strong>, na kt\u00f3rym dokonuje si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsza Ofiara. Z niej wszyscy czerpiemy \u0142ask\u0119 zbawienia. Symbolizuje on Chrystusa, kt\u00f3ry jest fundamentem wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a. Musi wi\u0119c by\u0107 stabilny, najlepiej kamienny, a przynajmniej kamienna musi by\u0107 mensa. Przed\u0142u\u017ceniem o\u0142tarza jest tabernakulum, bo w nim przechowuje Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament, owoc celebracji na o\u0142tarzu. Obok o\u0142tarza jest tak\u017ce kredens, czyli prosty stolik na kt\u00f3rym przygotowuje si\u0119 naczynia i ksi\u0119gi do sprawowania Naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary. On te\u017c spe\u0142nia wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w celebracji. Przy o\u0142tarzu nie mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 krzy\u017ca z wizerunkiem Chrystusa ukrzy\u017cowanego. Chrystus dokona\u0142 swej ofiary na o\u0142tarzu krzy\u017ca, wi\u0119c w ten spos\u00f3b wyja\u015bnia si\u0119 tak\u017ce sens o\u0142tarza. Konieczne s\u0105 tak\u017ce \u015bwiece, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c wskazuj\u0105 na ofiar\u0119 Chrystusa. Daj\u0105 \u015bwiat\u0142o, bo spalaj\u0105 si\u0119, wyniszczaj\u0105. Podobnie Chrystus przyni\u00f3s\u0142 nam \u015bwiat\u0142o zbawienia poprzez swoje wyniszczenie na krzy\u017cu.<\/p>\n

Bardzo wa\u017cnym miejscem jest ambona<\/strong>, z kt\u00f3rej czyta si\u0119 tylko s\u0142owo Bo\u017ce. To nie jaka\u015b m\u00f3wnica, ale widoczny znak dla wierz\u0105cych, znak troski Boga o nas. Z tego miejsca rozlega si\u0119 Jego s\u0142owo, kt\u00f3re stwarza, umacnia i daje \u017cycie. Wszystkie og\u0142oszenia, komentarze powinny by\u0107 wypowiadane z innego miejsca, by nie zaciemnia\u0107 tego znaku.<\/p>\n

Trzecim widocznym znakiem w ko\u015bciele jest miejsce przewodniczenia<\/strong>, czyli miejsce na kt\u00f3rym siada celebrans. W ten spos\u00f3b widzimy, \u017ce wsp\u00f3lnota zgromadzona na modlitwie ma tego, kto j\u0105 prowadzi. Jest nim oczywi\u015bcie sam Chrystus, ale obraz celebransa na miejscu przewodniczenia przypomina zgromadzonym o Jego obecno\u015bci w zgromadzeniu.<\/p>\n

Mamy jeszcze inne elementy wyposa\u017cenia ko\u015bcio\u0142a. Nie trzeba nam t\u0142umaczy\u0107 potrzeby konfesjona\u0142\u00f3w<\/em>, gdzie wierni mog\u0105 odzyska\u0107 jedno\u015b\u0107 z Bogiem i z Ko\u015bcio\u0142em oraz otrzyma\u0107 dar przebaczenia i pokoju. Chrzcielnica<\/em> to \u017ar\u00f3d\u0142o, w kt\u00f3rym rodzimy si\u0119 do \u017cycia Bo\u017cego. Sakrament Chrztu jest bowiem bram\u0105, przez kt\u00f3r\u0105 wchodzimy do wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a. Z ni\u0105 zwi\u0105zana jest tak\u017ce kropielnica przy wej\u015bciu do ko\u015bcio\u0142a. Obrazy<\/em> w ko\u015bciele, figury i witra\u017ce pozwalaj\u0105 nam poszerzy\u0107 horyzont naszego patrzenia na to co dzieje si\u0119 w tym miejscu. One pozwalaj\u0105 nam dostrzec rzeczywisto\u015b\u0107 nadprzyrodzon\u0105, niedostrzegaln\u0105 go\u0142ym okiem, ale oczywi\u015bcie wsz\u0119dzie tu obecn\u0105. Warto r\u00f3wnie\u017c spojrze\u0107 g\u0142\u0119biej na drzwi<\/em> ko\u015bcio\u0142a. Przecie\u017c to brama do Bo\u017cej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra otwiera si\u0119 przed nami. Dlatego cz\u0119sto m\u00f3wimy, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 to przedsionek nieba. R\u00f3wnie\u017c sam przedsionek<\/em> ko\u015bcio\u0142a budzi wiele uczu\u0107 w sercu cz\u0142owieka wierz\u0105cego. Znajdujemy tam kropielnic\u0119 i cz\u0119sto du\u017cy krzy\u017c. Tego krzy\u017ca dotykaj\u0105 wierni, szczeg\u00f3lnie je\u015bli prze\u017cywaj\u0105 jakie\u015b trudne chwile w \u017cyciu. W ten spos\u00f3b \u0142\u0105cz\u0105 swoje do\u015bwiadczenie \u017cyciowe z ofiar\u0105 Chrystusa. Tam te\u017c znajdziemy cz\u0119sto r\u00f3\u017cne formy wspomnienia zmar\u0142ych. Czy mo\u017ce by\u0107 lepsze przygotowanie do prze\u017cycia Eucharystii?<\/p>\n

W ko\u015bciele po\u015bwi\u0119conym musz\u0105 by\u0107 tak\u017ce tzw. \u201ezacheuszki\u201d, w miejscach wa\u017cnych dla konstrukcji ko\u015bcio\u0142a. S\u0105 to krzy\u017ce koloru czerwonego lub zielonego, wymalowane na \u015bcianie. Mo\u017ce by\u0107 przy nich umieszczony tak\u017ce \u015bwiecznik, bo rocznic\u0119 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a zapala si\u0119 tutaj \u015bwiece. W tych miejsca biskup namaszcza \u015bciany olejem krzy\u017cma \u015bwi\u0119tego, a ich liczba nawi\u0105zuje do 4 Ewangelist\u00f3w lub do 12 Aposto\u0142\u00f3w. Widzimy wi\u0119c, \u017ce w ten spos\u00f3b zostaje podkre\u015blona funkcja ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry swoim istnieniem i \u017cyciem wsp\u00f3lnoty w nim zgromadzonej ma g\u0142osi\u0107 Chrystusa \u015bwiatu.<\/p>\n

Obrz\u0119d po\u015bwi\u0119cenia<\/strong><\/p>\n

Budynek ko\u015bcio\u0142a jest miejscem materialnym, a jednak ma s\u0142u\u017cy\u0107 przede wszystkim do cel\u00f3w duchowych. St\u0105d wymaga on szczeg\u00f3lnego przygotowania. Od staro\u017cytno\u015bci chrze\u015bcijanie po\u015bwi\u0119cali budynki u\u017cywane do kultu w spos\u00f3b bardzo prosty. Dokonywa\u0142o si\u0119 to przez sprawowanie w nich Eucharystii. Wtedy bowiem najpe\u0142niej objawia si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy, kt\u00f3ry u\u015bwi\u0119ca wszystko moc\u0105 \u0142aski Zbawiciela. Tak dzieje si\u0119 i dzisiaj w ka\u017cdej parafii, podczas po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a. Bogate, staro\u017cytne i przepi\u0119kne obrz\u0119dy tej celebracji stanowi\u0105 jedynie wyja\u015bnienie najwa\u017cniejszego aktu, a b\u0119dzie nim zjednoczenie si\u0119 wsp\u00f3lnoty przy Chrystusie ofiaruj\u0105cym si\u0119 Ojcu Niebieskiemu. Szczeg\u00f3lnego znaczenia nabierze wtedy modlitwa celebransa, czyli naszego Arcypasterza, kt\u00f3ry w imieniu zgromadzonych, w jedno\u015bci z Chrystusem, b\u0119dzie wo\u0142a\u0142 pod koniec Modlitwy Eucharystycznej: \u201ePrzez Chrystusa …Tobie, Bo\u017ce Ojcze Wszechmog\u0105cy … wszelka cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a przez wszystkie wieki wiek\u00f3w\u201d. Te s\u0142owa potwierdz\u0105 wszyscy obecni z wiar\u0105 wo\u0142aj\u0105c \u201eAmen\u201d. W ko\u015bciele po\u015bwi\u0119conym tajemnica ta uobecnia si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b, anga\u017cuj\u0105c modl\u0105cych si\u0119 tam do zjednoczenia si\u0119 z Chrystusem w akcie ofiary dla Ojca.<\/p>\n

We wsp\u00f3\u0142czesnej celebracji po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a mo\u017cemy wyr\u00f3\u017cni\u0107 kilka charakterystycznych obrz\u0119d\u00f3w. Ka\u017cdy z nich spe\u0142nia wa\u017cn\u0105 rol\u0119. S\u0105 to zatem: zgromadzenie wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a, oddanie budynku ko\u015bcio\u0142a w r\u0119ce biskupa, Liturgia S\u0142owa, przywo\u0142anie \u015bwi\u0119tych patron\u00f3w oraz modlitwa po\u015bwi\u0119cenia. Potem nast\u0119puj\u0105 obrz\u0119dy, kt\u00f3re wyja\u015bniaj\u0105 dzia\u0142anie \u0142aski Bo\u017cej. Tak wi\u0119c widzimy namaszczenie o\u0142tarza i \u015bcian ko\u015bcio\u0142a, okadzenie, przygotowanie o\u0142tarza do celebracji Eucharystii, zapalenie \u015bwiat\u0142a i procesja z darami. Najwa\u017cniejsze jednak jest sprawowanie ofiary Eucharystycznej.<\/p>\n

Jak to ju\u017c zosta\u0142o wspomniane wy\u017cej, uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a buduje przede wszystkim wsp\u00f3lnot\u0119 parafialn\u0105, pog\u0142\u0119bia jej jedno\u015b\u0107 w Chrystusie Zbawicielu. Wierni musz\u0105 zatem zgromadzi\u0107 si\u0119 fizycznie oraz duchowo. Zbieraj\u0105 si\u0119 razem w ko\u015bciele, ale dopiero przybycie biskupa i odnowienie sakramentu chrztu \u015bwi\u0119tego przez pokropienie wod\u0105 \u015bwi\u0119con\u0105, ukazuje pe\u0142ny wymiar tego zgromadzenia. Jest to Ko\u015bci\u00f3\u0142, wsp\u00f3lnota ochrzczonych, zgromadzona wok\u00f3\u0142 Chrystusa G\u0142owy, czego widzialnym znakiem jest biskup.<\/p>\n

Drugim wa\u017cnym gestem jest oddanie tego budynku Ko\u015bcio\u0142owi powszechnemu, na r\u0119ce biskupa. Budynek ko\u015bcio\u0142a, wybudowany staraniem ludzi i wyposa\u017cony zgodnie z wymogami Ko\u015bcio\u0142a, teraz przedstawiciel parafii oddaje do dyspozycji Ko\u015bcio\u0142a powszechnego. B\u0119dzie to odt\u0105d nie tylko znak gromadzenia si\u0119 w tym miejscu wsp\u00f3lnoty konkretnej parafii, ale tak\u017ce znak obecno\u015bci tutaj Ko\u015bcio\u0142a rozsianego na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n

Po wys\u0142uchaniu S\u0142owa Bo\u017cego rozpoczynaj\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bciwe obrz\u0119dy po\u015bwi\u0119cenia. Zgromadzeni wyznaj\u0105 zatem wiar\u0119 i to wyznanie \u0142\u0105czy ich ze wszystkimi wierz\u0105cymi w podobny spos\u00f3b na ca\u0142ym \u015bwiecie. Poniewa\u017c wsp\u00f3lnota Ko\u015bcio\u0142a nie ogranicza si\u0119 jedynie do ludzi \u017cyj\u0105cych tu i teraz na ziemi, ale jej wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stanowi\u0105 \u015bwi\u0119ci w niebie, dlatego przywo\u0142uje si\u0119 ich \u015bpiewem litanii do Wszystkich \u015awi\u0119tych. Szczeg\u00f3ln\u0105 obecno\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tych zapewniaj\u0105 nam tak\u017ce \u015bwi\u0119ci patronowie naszych czas\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych jest z pewno\u015bci\u0105 tak bliski nam \u015bwi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II, \u015bwi\u0119ta siostra Faustyna i nasi patronowie ze chrztu \u015bwi\u0119tego.<\/p>\n

Nast\u0119pny akt, uroczysta modlitwa po\u015bwi\u0119cenia, jak\u0105 biskup zanosi w naszym imieniu do Boga, staje si\u0119 w tym momencie pro\u015bb\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, aby obfite b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo sp\u0142yn\u0119\u0142o na wsp\u00f3lnot\u0119 i na to miejsce. Prosi on, by ten ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 miejscem obmycia z grzech\u00f3w, posilania si\u0119 przy stole s\u0142owa i Cia\u0142a Pa\u0144skiego, miejscem gdzie modlitwa wierz\u0105cych b\u0119dzie si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 ze \u015bpiewem anio\u0142\u00f3w, gdzie b\u0119dzie nieustannie \u017cywe \u017ar\u00f3d\u0142o mi\u0142osierdzia, a uci\u015bnieni b\u0119d\u0105 mogli odnale\u017a\u0107 w nim prawdziw\u0105 wolno\u015b\u0107. Ta r\u00f3\u017cnorodna \u0142aska b\u0119dzie odt\u0105d sp\u0142ywa\u0107 na to miejsce nieustannie, dzisiaj i poprzez kolejne pokolenia.<\/p>\n

Niejako w odpowiedzi na pro\u015bb\u0119 Ko\u015bcio\u0142a pojawiaj\u0105 si\u0119 kolejne znaki, kt\u00f3re stanowi\u0105 pewn\u0105 form\u0119 Bo\u017cej odpowiedzi. Na o\u0142tarz wylewa si\u0119 \u015bwi\u0119ty olej Krzy\u017cma. Ksi\u0105dz Kardyna\u0142 namaszcza nim o\u0142tarz i \u015bciany ko\u015bcio\u0142a. Olej ten zwi\u0105zany jest zawsze z umocnieniem do pe\u0142nienia misji w Ko\u015bciele i w \u015bwiecie. \u0141aska ta zatem nie mo\u017ce dotyczy\u0107 kamieni, ale w\u0142a\u015bnie sp\u0142ywa na nas, kt\u00f3rzy odt\u0105d b\u0119dziemy gromadzi\u0107 w murach tej \u015bwi\u0105tyni i karmi\u0107 si\u0119 boskim pokarmem z tego o\u0142tarza. To my jeste\u015bmy pos\u0142ani dawa\u0107 \u015bwiadectwo o Chrystusie w dzisiejszym \u015bwiecie. Ten ko\u015bci\u00f3\u0142 ma promieniowa\u0107 nasz\u0105 wiar\u0105, nadziej\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n

Nast\u0119pnie na o\u0142tarzu spala si\u0119 kadzid\u0142o. W ko\u015bciele unosi si\u0119 mi\u0142a wo\u0144. Pochodzi ona jednak ze spalenia, z wyniszczenia. To Chrystus nas zapewnia w ten spos\u00f3b, \u017ce na tym o\u0142tarzu b\u0119dzie si\u0119 uobecnia\u0107 Jego Ofiara, kt\u00f3ra niesie nam rado\u015b\u0107 wybawienia z grzechu i \u015bmierci, nadziej\u0119 prawdziwej wolno\u015bci. Trzeba jednak, by ten duch ofiary Jezusowej ogarn\u0105\u0142 nas wszystkich i dlatego z o\u0142tarza okadzenie przenosi si\u0119 na ca\u0142y ko\u015bci\u00f3\u0142, na wszystkich obecnych. Dym i wo\u0144 kadzid\u0142a obejmuj\u0105 zgromadzonych i w\u0142\u0105czaj\u0105 ich w ofiar\u0119 Chrystusa.<\/p>\n

Kolejnym obrz\u0119dem jest przygotowanie o\u0142tarza i zapalenie \u015bwiat\u0142a. We wsp\u00f3lnotach chrze\u015bcija\u0144skich, mimo \u015bwiat\u0142a elektrycznego, wci\u0105\u017c cenimy sobie znak \u015bwiecy lub lampki oliwnej. \u015awieca i lampka ukazuj\u0105 wyniszczenie si\u0119 Chrystusa, kt\u00f3ry w ten spos\u00f3b przyni\u00f3s\u0142 nam \u015bwiat\u0142o zbawienia. Ta g\u0142\u0119boka symbolika \u015bwiecy uzasadnia jej obecno\u015b\u0107 na o\u0142tarzu i pomaga nam zrozumie\u0107 spos\u00f3b dzia\u0142ania \u0142aski Bo\u017cej. Ksi\u0105dz Kardyna\u0142, od jednego p\u0142omyka, zapali \u015bwiece na o\u0142tarzu i zleci zapalenie \u015bwiec na \u015bcianach ko\u015bcio\u0142a, w miejscach namaszczenia. Znamienne s\u0105 s\u0142owa, wypowiadane przez niego wtedy: Niech w tym ko\u015bciele ja\u015bnieje \u015bwiat\u0142o Chrystusa!<\/em><\/p>\n

W procesji z darami wszyscy sk\u0142adamy si\u0119 Bogu w ofierze, szczeg\u00f3lnie poprzez dar chleba i wina. Po\u015br\u00f3d innych dar\u00f3w przyniesionych wtedy do o\u0142tarza, jest tak\u017ce dar z\u0142o\u017cony na potrzeby innej wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3ra jeszcze trudzi si\u0119 buduj\u0105c sw\u00f3j ko\u015bci\u00f3\u0142. Ten znak solidarno\u015bci jest staro\u017cytnym zwyczajem chrze\u015bcija\u0144skim.<\/p>\n

Po komunii \u015bwi\u0119tej przenosi si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament do tabernakulum, wraz ze \u015bwiat\u0142em z o\u0142tarza. Podkre\u015blamy w ten spos\u00f3b jedno\u015b\u0107 tych dw\u00f3ch miejsc oraz prawdziwe znaczenie tabernakulum. Odwo\u0142uje si\u0119 ono zawsze do o\u0142tarza. R\u00f3wnie\u017c \u015bwiat\u0142o z o\u0142tarza staje si\u0119 potem \u015bwiat\u0142em lampki wiecznej.<\/p>\n

Jak to zosta\u0142o ju\u017c wspomniane wy\u017cej, najwa\u017cniejszym momentem tej wielkiej celebracji jest prze\u017cycie spotkania z Bogiem zbawiaj\u0105cym cz\u0142owieka. Dlatego opr\u00f3cz przygotowania samego budynku ko\u015bcio\u0142a, potrzeba tak\u017ce przygotowa\u0107 wsp\u00f3lnot\u0119 parafii, wsp\u00f3lnot\u0119 \u017cywego Ko\u015bcio\u0142a. Wymaga to pewnej mobilizacji duchowej, pog\u0142\u0119bienia wiary i odpowiedzialno\u015bci za ten wsp\u00f3lny dom. Spotkanie ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty przy o\u0142tarzu, przy Chrystusie, pozostawi charakterystyczny \u015blad na nast\u0119pne pokolenia. Trzeba, aby w tym dniu ka\u017cdy ochoczo wyzna\u0142 nasz\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 wiar\u0119, otworzy\u0142 szeroko serce na dzia\u0142anie \u0142aski Bo\u017cej. W tym dniu wszyscy powinni\u015bmy zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do Chrystusa i przyj\u0105\u0107 go w Komunii \u015bwi\u0119tej. Tak Chrystusowe \u015bwiat\u0142o ogarnie wszystkich, a budynek ko\u015bcio\u0142a b\u0119dzie promieniowa\u0142 Bo\u017c\u0105 si\u0142\u0105 i nadziej\u0105, kt\u00f3re p\u0142yn\u0105 z Serca Jezusowego. B\u0119dzie on niczym latarnia na wzburzonym morzu naszej historii.<\/p>\n

ks. Stanis\u0142aw Mieszczak SCJ<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

B\u00f3g pozostawia znak swej obecno\u015bci w parafii Uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a, zwana dawniej r\u00f3wnie\u017c konsekracj\u0105, jest wyj\u0105tkowym wydarzeniem w parafii. Dokonuje si\u0119 zasadniczo jeden raz w jej historii i dotyczy przede wszystkim ko\u015bcio\u0142\u00f3w parafialnych. Przewodniczy jej biskup ordynariusz. Rocznica tego wydarzenia … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1980","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1980","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1980"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1980\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1982,"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1980\/revisions\/1982"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiawitkowice.krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1980"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}