Liturgia Słowa mówi nam dzisiaj o wielkiej mocy modlitwy wstawienniczej za innych. Wiara matki sprawiła, że Jezus uzdrowił jej córkę. Prosiła, by On ze względu na nią dokonał tego cudu. Jeśli będziemy troszczyć się o swoją wiarę, nasza modlitwa wstawiennicza będzie o wiele skuteczniejsza. Będziemy mogli wyprosić wiele dla innych, gdyż Bóg dokona tego ze względu na nas.

Niech święci patronowie pomogą nam trwać w trzeźwości. Nie bójmy się podejmować trudów i wyrzeczeń. Umiejmy powiedzieć nie złym alkoholowym obyczajom – dajmy dobry przykład.

W poniedziałek – święto św. Jacka, kapłana, patrona Archidiecezji Krakowskiej i naszego miasta.

W czwartek – wspomnienie św. Bernarda, opata i doktora Kościoła.

W piątek – III miesiąca – wspomnienie św. Piusa X, papieża – po Mszy św. wieczornej wystawienie Najświętszego Sakramentu i Koronka do Bożego Miłosierdzia oraz czuwanie modlitewne w intencji całej parafii, wszystkich naszych ofiarodawców i dobrodziejów do 19.15. Z racji wakacji nie będzie czuwania młodzieży.!!! Dlatego na zakończenie Apel Jasnogórski o 19.15!!! . Na chwilę adoracji i apel wszystkich serdecznie zapraszamy.

W sobotę – wspomnienie NMP, Królowej.

Szczere życzenia składamy wszystkim jubilatom i solenizantom tego tygodnia – szczególnie Jackom.

Zachęcamy do poczytania prasy katolickiej, dobrej książki religijnej – nie bójmy się ubogacić naszego ducha.

Zapraszamy na 5. Pielgrzymkę Rowerową z Krakowa do Częstochowy w dniach 28-29.08.2026. Szczegóły na plakatach.

„Bóg zapłać” za czuwania modlitewne, każdy trud i przejaw troski o naszą parafię, szczególnie za kwiaty i sprzątanie oraz za każdą złożoną ofiarę na tacę lub konto. Za wszystkich dobrodziejów i darczyńców naszej parafii szczerze się módlmy.

Bardzo prosimy o zrozumienie i pomoc w sprzątaniu naszej świątyni w sobotę od 8.00.

Wszystkim życzymy prawdziwej mądrości i wytrwałości, przede wszystkim w tym, co trudne i przykre z myślą Owidiusza:

„Kropla drąży skałę nie siłą,

lecz ciągłym padaniem”.

Wiara przypomina chodzenie po wodzie. Jeśli człowiek zaufa całkowicie Bogu, wtedy rzeczy po ludzku niemożliwe stają się możliwe. Często jesteśmy słabi jak Piotr, chcemy dokonywać rzeczy niezwykłych, ale wciąż za bardzo liczymy na siebie, za mało na Boga. Powtórzmy więc dzisiaj z ufnością za św. Piotrem: Panie pozwól mi przyjść do Ciebie. Chrześcijanin musi ciągle przychodzić do źródła Bożej łaski i miłości, aby czerpać jak najwięcej potrzebnych nadprzyrodzonych łask i darów do odpowiedzialnego budowania jedności w domu, sąsiedztwie, w parafii.

Każda niedziela gromadzi nas na sprawowanie sakramentalnej pamiątki śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, który daje nam siebie. W dzień poświęcony Panu, po całym tygodniu pracy czy zasłużonego wypoczynku przychodzimy do świątyni, do Tego, który powiedział: „nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”. Tylko Jezus Chrystus może dać pokarm, który nie ginie, który zaspokaja wszelkie głody ludzkiego serca. On dziś woła: „Wszyscy spragnieni przyjdźcie”. Uczestnicząc w tej Eucharystii odpowiedzmy na Jego zaproszenie, bo tylko On zna nasze ukryte pragnienia i może je zaspokoić.

Zgromadzeni jako lud Boży Nowego Przymierza, mamy dać wyraz swej wierze i prawdziwej chrześcijańskiej mądrości. Nasz udział w niedzielnej Mszy św. ma być wyrazem, że na pierwszym miejscu stawiamy sprawę Królestwa Bożego, bo ono ma najwyższą cenę, ono jest drogocenną perłą, którą mamy zdobyć. Pamiętajmy o codziennej modlitwie, módlmy się za siebie, za rodzinę, za parafię, o Bożą opiekę w pracy i na wakacjach, oraz za tych, co się nie modlą.

Bóg jest pełen miłosierdzia i dobroci, przebacza grzechy, cierpliwie czeka na nawrócenie, bo kocha człowieka i chce, by każdy był szczęśliwy. Żyjemy w świecie, w którym dobro i zło jest tak bardzo zmieszane z sobą, dlatego przychodzimy do świątyni, by od Chrystusa otrzymać siłę i pomoc do zwycięstwa dobra. Przychodzimy do Boga, by otrzymać przebaczenie i miłosierdzie.

Zgromadziliśmy się, aby słuchać Bożego słowa i składać Bogu dziękczynienie. To niezwykłe, że Bóg przemawia do człowieka. Jego słowo ma moc przemienić nasze życie, ma moc przemienić świat. Każdą Eucharystię rozpoczyna liturgia słowa. Pan, jak siewca rzuca ziarno swego słowa na glebę naszych serc. Słowo Boga przynosi owoce duchowe w życiu tych, którzy Go słuchają z otwartym sercem i wprowadzają w czyn. Niech każde serce wyda stokrotny plon dobrych uczynków.

Wraz z Psalmistą i całym stworzeniem wychwalamy dziś Boga za wielkie dzieło stworzenia i jeszcze wspanialsze dzieło odkupienia. Jesteśmy powołani, by zanieść do bliźnich Boży pokój i świadectwo życia wiarą na co dzień. Z tym posłannictwem związane jest nieraz wyśmianie, upokorzenie, przykrość, cierpienie a nawet odrzucenie. Pamiętajmy, że szczególnie wtedy Jezus jest z nami i nieustannie kieruje do nas słowa zachęty: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. W Eucharystii spełnia się ta obietnica. Trzeba Mu tylko zaufać.
Z racji I niedzieli miesiąca – po Mszach św. adoracja Pana Jezusa w Eucharystii. W czasie adoracji będziemy modlić się o Boże umocnienie oraz, abyśmy wszyscy szczęśliwie i po Bożemu przeżyli czas urlopów i wakacji.

Przyjęte Słowo Boże i sprawowana Eucharystia umacniają nas, abyśmy zawsze byli Dziećmi Bożymi, może szczególnie na wakacjach i urlopach. Jezus uświadamia nam potrzebę nieustannego porzucania tego, co może osłabić lub wręcz uniemożliwić więź z Nim. Jednocześnie naśladowanie Chrystusa również w czasie odpoczynku daje szczęście i prawdziwą radość.