Gromadzi nas miłość do Chrystusa. Eucharystia jest miejscem spotkania z Bogiem i ludźmi. Niech to spotkanie przyczyni się do pogłębienia naszej więzi. Kościół przez sakramenty uświęca wiernych i daje okazję do przeżywania wspólnoty. Najważniejszym momentem życia każdej wspólnoty chrześcijańskiej jest dzielenie Eucharystycznego Chleba. Niech ono nam pomoże dźwigać krzyże i trudy każdego dnia i wszędzie przyznawać się do Chrystusa. Przyjęte Słowo Boże i sprawowana Eucharystia niech nas umacnia, byśmy zawsze byli Dziećmi Bożymi, może szczególnie na wakacjach i urlopach.

Dzisiejsza Ewangelia opisuje powołanie uczniów. Minęło dwa tysiące lat od tamtego wydarzenia, a scena powołania nieustannie się powtarza. Ten sam Jezus wypowiada te same słowa: „Pójdź za Mną”. Zmienił się tylko adresat. Dzisiaj każdy z nas jest nieustannie wołany przez Jezusa, aby jak najlepiej zrealizował te zadania, które mu Bóg powierzył posyłając na ten świat. Wtedy każdy z nas doświadczy prawdziwej radości i pokoju serca. Także tu i teraz, mocą Eucharystii i Bożego słowa rośnijmy ku Bogu.

Bóg powołuje ludzi, by nieśli Jego miłość światu. Ofiara, którą składamy, ma być wyrazem naszego zaufania wobec Boga, znakiem ukochania prawdy o Bogu, który jest miłosierny i przebaczający. Przez nią Bóg nas uświęca, a my idąc w życie niesiemy ludziom najwyższe wartości dobra i życzliwy stosunek do wszystkich.

W dzisiejszą niedzielę świętujemy Uroczystość Najświętszej Trójcy. Kościół przypomina nam prawdę, że Jeden Bóg jest jednocześnie wspólnotą trzech kochających się Osób: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Kiedy czynimy znak krzyża, wyznajemy wiarę w Boga w Trójcy Jedynego. Od tego wyznania zaczynajmy każdą modlitwę, dzień, pracę, a nawet posiłek. Bóg zaprasza nas dzisiaj, byśmy zgłębiali Jego tajemnicę – nie tyle rozumem, ale kochającym i wierzącym sercem. Zaprasza nas, byśmy oddawali Mu chwałę w codzienności. Odpowiedzmy na to zaproszenie. Wzywa nas przecież największa Miłość.

Chrystus wielokrotnie obiecywał, że ześle Ducha Świętego, który napełni serca uczniów i cały okrąg ziemi. Kiedy wstąpił do Ojca, wylał Go na cały Kościół i świat. Obietnica Jezusa została spełniona – nie jesteśmy sami. Przeżywając tę uroczystość zjednoczenia ze wszystkimi chrześcijanami, otwórzmy się na Jego natchnienia i dary. Nie zamykajmy naszych umysłów i serc. Niech umacnia nas Duch Prawdy, Duch Pocieszyciel. Trwajmy mocni w wierze. Prośmy Ducha Świętego o odnowę oblicza Kościoła, naszej parafii i naszych rodzin.

Dziś Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Wniebowstąpienie jest dopełnieniem tajemnicy zmartwychwstania. Jezus powraca do Ojca. Jednocześnie zapewnia nas o swojej obecności w Kościele oraz o tym, że powróci powtórnie na końcu czasów. Dzisiejsza uroczystość przypomina nam również, że nasza ojczyzna jest w niebie. Prośmy dziś Boga, by umacniał naszą nadzieję i stale wskazywał drogę do domu Ojca. Pan Jezus wstąpił do nieba, ale nie zostawił nas samymi. Najpełniej spotykamy Chrystusa w czasie Eucharystii, kiedy karmi nas swoim Ciałem. Z tej radości rodzi się radosne świadectwo miłości względem każdego człowieka. Trwając z Maryją i Apostołami na modlitwie prośmy o potrzebne dary Ducha Świętego dla nas i całej naszej parafii.

Dzisiejsza Ewangelia wprowadza nas w atmosferę rozstania Jezusa z uczniami. Zasmuconym zapewne tą perspektywą Apostołom Mistrz i Nauczyciel obiecuje: „Nie zostawię was sierotami”. Zapowiada zesłanie Pocieszyciela, Ducha Prawdy, a także swoje powtórne przyjście i życie wieczne. Te obietnice skierowane są również do nas, żyjących 2 tysiące lat później. A spełnią się, jeśli tylko miłujemy Chrystusa i zachowujemy Jego przykazania.

W kolejną wielkanocną niedzielę – dzień zmartwychwstałego Chrystusa – zgromadziliśmy się na Eucharystii, aby uczyć się drogi do Boga jaką wskazał nam Zbawiciel, by słuchać Jego prawdy i czerpać z Niego życie. W ten sposób budujemy wspólnotę Kościoła i wypełniamy nasze powołanie. Bóg wezwał nas z ciemności do swego przedziwnego światła, byśmy swym życiem uświęcali ziemię. Chrystus przez swe człowieczeństwo objawił nam Boga Ojca, Jego miłość i cel naszego życia. Z racji I niedzieli – adoracja Najświętszego Sakramentu.