W kolejną wielkanocną niedzielę – dzień zmartwychwstałego Chrystusa – zgromadziliśmy się na Eucharystii, aby uczyć się drogi do Boga jaką wskazał nam Zbawiciel, by słuchać Jego prawdy i czerpać z Niego życie. W ten sposób budujemy wspólnotę Kościoła i wypełniamy nasze powołanie. Bóg wezwał nas z ciemności do swego przedziwnego światła, byśmy swym życiem uświęcali ziemię. Chrystus przez swe człowieczeństwo objawił nam Boga Ojca, Jego miłość i cel naszego życia. Z racji I niedzieli – adoracja Najświętszego Sakramentu.

„Ja jestem Dobrym Pasterzem i znam owce moje. Przyszedłem po to, aby owce miały życie” – to zapewnienie Chrystusa, który zna nas po imieniu i troszczy się o każdego z nas. Przeżywana niedziela Dobrego Pasterza rozpoczyna kolejny Tydzień Modlitw o Powołania do Kapłaństwa i Życia Konsekrowanego. Dziękując za powołanych do służby Bożej módlmy się dziś gorąco o dobre i liczne powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, szczególnie z naszej parafii.

Kolejne niedziele wielkanocne pomagają nam wciąż na nowo odkrywać prawdę o zmartwychwstałym Chrystusie obecnym w Kościele, który jest wspólnotą świętych i męczenników i upadających. Do tej wspólnoty każdy z nas został włączony przez chrzest, bierzmowanie i Eucharystię. Tutaj Chrystus obdarza nas wieloma potrzebnymi darami. Kończymy Tydzień Miłosierdzia – umiłujmy Miłosiernego Pana obecnego w Kościele i często Go naśladujmy miłując bliźnich.

W duchu chrześcijańskiej radości przeżywamy Święto Miłosierdzia Bożego. Liturgia Słowa prowadzi nas na spotkanie ze świadkami Zmartwychwstałego. Pan prawdziwie zmartwychwstał i jest z nami –pragnie ogarnąć nas łaską swego wielkiego miłosierdzia. Zmartwychwstały Chrystus pokazuje św. Tomaszowi swoje rany, przebacza niewiarę, daje kolejną szansę. Miłosierdzie Boże nigdy nikogo nie odtrąca, wierzy w wątpiących, pozyskuje niedowiarków. Wszyscy odtrąceni, pominięci, zniewoleni dotykając ran Jezusa odzyskują swoją godność. Niech świadomość naszych grzechów skłania nas do wychwalania Bożego Miłosierdzia: „Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny” – „Jezu, ufam Tobie”. W Łagiewnikach odpust.

Razem z całym Kościołem ogłaszamy światu radość Zmartwychwstania Chrystusa. Alleluja – Jezus żyje – radujmy się!. Prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa jest najgłębszym fundamentem, na którym opiera się nasza chrześcijańska wiara. W dzisiejszą uroczystość powtarzamy z wiarą: „Nie umrę, ale żył będę i głosił dzieła Pana – Alleluja. W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy!” Bądźmy wszędzie świadkami paschalnej radości.

Niedziela Palmowa przypomina nam triumfalny wjazd Chrystusa Pana do Jerozolimy. Wołanie „hosanna” wnet zamieni się w okrzyk „ukrzyżuj Go”. Rozpoczynamy Wielki Tydzień. Wielki przez tajemnice męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Wsłuchując się dzisiaj w opis Męki Pańskiej, stajemy w pokorze pod krzyżem Zbawiciela. Na szczycie Golgoty widać dokładnie jednocześnie prawdę o moim grzechu i prawdę o Bogu, którego miłość miłosierna jest większa niż mój grzech. W krzyżu Chrystusa nie adorujemy cierpienia, lecz miłość Boga, który do końca nas umiłował.

Jezus Chrystus oddał za nas swoje życie. Przeżywamy te prawdę na nowo podczas każdej Eucharystii. Jeśli chcemy się upodabniać do Zbawiciela, to także musimy być zdolni do umierania dla grzechu. Kończymy czas świętych rekolekcji. „Bóg zapłać” wszystkim, którzy w nich uczestniczyli. Módlmy się wzajemnie za siebie, aby zasiane Boże ziarno zaowocowało w każdym z nas umocnieniem wiary i wzrostem miłości Boga i bliźniego.

Przez chrzest zostaliśmy powołani do życia w światłości Chrystusowej. W tym szczególnym czasie przez wielkopostną pokutę i wyrzeczenia mamy odrzucić nasze grzechy i słabości, które są naszą ciemnością i powrócić do światła, które dla nas jaśnieje w Chrystusie. Niech więc dzisiaj, mocą Pana, otworzą się nasze oczy, byśmy dostrzegli światło Boga płynące z ofiary Eucharystii. Gdy przyjmujemy ten wielki dar, potrafimy wtedy miłością i mądrością rozświetlić całe nasze życie.