Razem z Kościołem trwamy w radości Bożego Narodzenia. Czytania mszalne mówią o wielkiej godności wszystkich wyznawców Chrystusa, dzięki któremu Bóg przeznaczył nas na przybrane dzieci. Po narodzeniu Chrystusa ludzkość „oblekła się” w niespotykaną godność. Jeśli Bóg stał się jednym z nas, to mamy szczególne zobowiązanie wobec naszych bliźnich. Odtąd każdy człowiek jest i powinien nam być szczególnie bliski.

Dziś Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa. Pan Jezus nie tylko stał się człowiekiem, ale żył i wychowywał się w rodzinie. Szanował rodziców, okazywał im posłuszeństwo i był przez nich kochany. Powołanie do życia w małżeństwie i rodzinie jest również drogą do świętości. Apostoł Paweł wskazuje nam na cnoty, które pomagają we wzajemnym uświęcaniu i budowaniu prawdziwego życia rodzinnego. Są nimi: miłosierdzie, dobroć, pokora, cichość, cierpliwość i gotowość do wybaczenia sobie nawzajem. Wzorem takiego życia jest dla nas Święta Rodzina. Módlmy się dziś gorąco, aby takie były nasze rodziny.

W Liturgii Słowa IV Niedzieli Adwentu wyrażamy naszą tęsknotę za Chrystusem, który przychodzi. Mesjasz, Jezus Chrystus, przychodzi, by spełnić wolę Ojca i zbawić człowieka, by dzielić z nami ludzki los. Przyjmijmy Go z radością całym swoim sercem. Kończymy dziś rekolekcje parafialne –”Bóg zapłać” O. Eligiuszowi i wszystkim, którzy z nich skorzystali.

Trzecia Niedziela Adwentu „Gaudete” wzywa nas do prawdziwej radości. Pierwsze przyjście Syna Bożego przyniosło radość wszystkim ludziom, którzy na Niego czekali. Coraz bliżej jesteśmy świąt, a przede wszystkim coraz bliżej jesteśmy powtórnego przyjścia Jezusa na ziemię. Niech to spotkanie z przychodzącym Jezusem będzie dla nas wszystkich znakiem radości i niezachwianej nadziei, która nigdy zawieść nie może. By ta radość była pełna, trzeba podjąć wezwanie do nawrócenia i przemiany serca. Niech dzisiejsze spotkanie z Panem w Eucharystii i ostatnie adwentowe dni pomogą nam otworzyć serca na Bożą obecność.

Czas Adwentu jest czasem radosnego oczekiwania, ale też czasem nawrócenia i oczyszczenia. Zachęca nas dziś Jan Chrzciciel: „Nawróćcie się. Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego..” Jeśli mamy przygotować w sercach miejsce dla Zbawiciela, musimy najpierw uporządkować drogę do naszego wnętrza. Z jednej strony trzeba ustawić właściwą hierarchię wartości, z drugiej trzeba pozbyć się złych przyzwyczajeń i grzechów.

Wraz z całym Kościołem rozpoczynamy dziś – kolejny Adwent w naszym życiu: czas oczekiwania, czas budzenia nadziei i jednocześnie nowy rok liturgiczny. Pierwsza część Adwentu przypomina o potrzebie czuwania wobec powtórnego przyjścia Chrystusa u końca czasów na sąd ostateczny. Dlatego słyszymy dziś Chrystusowe: „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie!”. W pierwszą niedzielę Adwentu Kościół katolicki wchodzi w kolejny rok duszpasterski o Eucharystii pod hasłem: „Pielgrzymi nadziei”.

            Kościół na zakończenie roku liturgicznego ukazuje nam Jezusa Chrystusa jako Króla Wszechświata zasiadającego na tronie, a zarazem ukrzyżowanego i po ludzku „bezsilnego” Zbawiciela. Jednak to właśnie Ukrzyżowany i Zmartwychwstały jest Głową Kościoła i Panem wszystkiego, co istnieje. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do współpracy w budowaniu Chrystusowego królestwa prawdy, sprawiedliwości, miłości i pokoju.

Dziś – wspomnienie NMP Ostrobramskiej, Matki Bożej Miłosierdzia. Zbliżający się koniec roku liturgicznego przypomina nam o nadchodzącym końcu świata. „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” – mówi do nas Jezus. Przemija nasze życie, przemija świat. To nie powód do rozpaczy. To raczej wezwanie, by budować swoje życie na tym, co trwałe – na Słowie Boga. Słowo Boże daje nadzieję silniejszą niż wszystko. Eucharystia jest także zapowiedzią, jest przedsmakiem ucztowania z Bogiem w wieczności. Niech więc rozbudzi naszą tęsknotę za Bożą bliskością, za pełnią życia. W świetle tej prawdy chrześcijanin powinien układać swoje życie, dobrze wykorzystując swój czas. Dnia sądu Bożego nie można oczekiwać z założonymi rękami, trzeba się nań przygotować przez wierne wypełnianie swych obowiązków.