Czas Adwentu jest czasem radosnego oczekiwania, ale też czasem nawrócenia i oczyszczenia. Zachęca nas dziś Jan Chrzciciel: „Nawróćcie się. Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego..” Jeśli mamy przygotować w sercach miejsce dla Zbawiciela, musimy najpierw uporządkować drogę do naszego wnętrza. Z jednej strony trzeba ustawić właściwą hierarchię wartości, z drugiej trzeba pozbyć się złych przyzwyczajeń i grzechów.

Wraz z całym Kościołem rozpoczynamy dziś – kolejny Adwent w naszym życiu: czas oczekiwania, czas budzenia nadziei i jednocześnie nowy rok liturgiczny. Pierwsza część Adwentu przypomina o potrzebie czuwania wobec powtórnego przyjścia Chrystusa u końca czasów na sąd ostateczny. Dlatego słyszymy dziś Chrystusowe: „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie!”. W pierwszą niedzielę Adwentu Kościół katolicki wchodzi w kolejny rok duszpasterski o Eucharystii pod hasłem: „Pielgrzymi nadziei”.

            Kościół na zakończenie roku liturgicznego ukazuje nam Jezusa Chrystusa jako Króla Wszechświata zasiadającego na tronie, a zarazem ukrzyżowanego i po ludzku „bezsilnego” Zbawiciela. Jednak to właśnie Ukrzyżowany i Zmartwychwstały jest Głową Kościoła i Panem wszystkiego, co istnieje. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do współpracy w budowaniu Chrystusowego królestwa prawdy, sprawiedliwości, miłości i pokoju.

Dziś – wspomnienie NMP Ostrobramskiej, Matki Bożej Miłosierdzia. Zbliżający się koniec roku liturgicznego przypomina nam o nadchodzącym końcu świata. „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” – mówi do nas Jezus. Przemija nasze życie, przemija świat. To nie powód do rozpaczy. To raczej wezwanie, by budować swoje życie na tym, co trwałe – na Słowie Boga. Słowo Boże daje nadzieję silniejszą niż wszystko. Eucharystia jest także zapowiedzią, jest przedsmakiem ucztowania z Bogiem w wieczności. Niech więc rozbudzi naszą tęsknotę za Bożą bliskością, za pełnią życia. W świetle tej prawdy chrześcijanin powinien układać swoje życie, dobrze wykorzystując swój czas. Dnia sądu Bożego nie można oczekiwać z założonymi rękami, trzeba się nań przygotować przez wierne wypełnianie swych obowiązków.

Przeżywamy dziś – święto rocznicy poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. Niedziela to dzień spotkań z Chrystusem, dzień radości i dziękczynienia za niezmierzone dary otrzymane od Boga. Z tego powodu przyszliśmy tutaj do naszej świątyni. Zgodnie z decyzją Episkopatu Polski – dziś również Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym pod hasłem:„Bądźmy głosem prześladowanych w Nigerii”. 

Dziś – 2.XI – Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – Dzień Zaduszny.

Z ufnością polecamy Bogu wszystkich naszych zmarłych. Oddajemy ich imiona Jezusowi Chrystusowi w Eucharystii, dziękując Bogu za dar ich życia. Nasza modlitwa jest wyrazem pamięci o nich, ale także pełnym ufności spotkaniem z nimi w wierze. Spotkamy ich kiedyś w Bogu, jeżeli już tutaj będziemy trwali na modlitwie i dziękczynieniu, jeżeli będziemy – głęboko wierząc – oczekiwać na przyjście Chrystusa Pana, który przekształci nasze śmiertelne ciała na podobne do swego ciała zmartwychwstałego.

Obchodzimy dzisiaj rocznicę poświęcenia kościoła własnego – rocznicę powstania naszych kaplic i nowej świątyni. Przypomina nam ona o wdzięczności dla wszystkich budowniczych, dobrodziejów i ofiarodawców oraz o potrzebie troski o utrzymanie, wystrój i piękno naszej świątyni. Liturgia słowa przypomina również o budowaniu żywej wspólnoty Kościoła z naszych serc zjednoczonych i umacnianych wiarą. Nie bójmy się zaangażować w życie parafii. Niech „talent parafialny”, który każdy otrzymał nie zostanie zmarnowany.

Przeżywamy dziś niedzielę Misyjną rozpoczynającą Tydzień Misyjny pod hasłem: „Misjonarze nadziei pośród narodów”.  Przypomina nam ona o spoczywającym na nas obowiązku głoszenia Ewangelii całemu światu. „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” – mówi św. Paweł. Kto poznał i pokochał Chrystusa nie może Go zatrzymać tylko dla siebie. Dlatego każdy z nas – pamiętając o tym –  powinien być misjonarzem wiary, nadziei i miłości w swoim środowisku i wspierać dzieło misyjne modlitwą i miłością, wyrzeczeniami i ofiarą.