Jedynie Chrystus przekazuje nam pełną prawdę o życiu i zbawieniu. Służyć Jemu, to służyć najwyższym wartościom ludzkiego ducha. Niech więc w służbie prawdy umacnia nas i niech ta Eucharystia będzie dla nas źródłem poznania prawdy Bożej i umocnienia. Prośmy dziś, by mimo podziałów zapłonął w nas Boży ogień, który Chrystus przyszedł rzucić na ziemię. Wierność Chrystusowi i Jego Ewangelii sprawia, że musimy być często przygotowani  na niezrozumienie i trudności. Dlatego w trudnych chwilach zawsze przychodźmy do Niego, a On pośpieszy z pomocą każdemu, kto z wiarą przyzywa Jego pomocy.

Liturgia słowa wzywa nas dzisiaj do czujności i ciągłej gotowości na przyjście Pana. Każdy z nas musi być na to spotkanie dobrze przygotowany. Przychodzimy do Chrystusa, naszego Lekarza duszy i ciała, aby w tej Eucharystii pokrzepić się Ciałem i Jego Krwią, a także nabrać sił do pielgrzymowania na tej ziemi. Chrześcijanin musi ciągle przychodzić do źródła Bożej łaski i miłości, aby czerpać jak najwięcej potrzebnych nadprzyrodzonych łask i darów. Jak chleb łączy ziarna zboża, a kielich winne grona, tak każdy z nas jest zobowiązany do budowania jedności w domu, sąsiedztwie, w parafii.

Gromadzimy się wokół ołtarza Jezusa Chrystusa, by świętować niedzielną Paschę. Jezus nas kocha! Ale to nie znaczy, że przymyka oczy na zło i grzechy ludzkie. Potrafi On chociażby tak, jak w dzisiejszej liturgii słowa, upominać, wskazywać właściwą drogę życia. Otwórzmy się dzisiaj na Jego prawdę.

            Liturgia słowa kieruje dzisiaj nasz wzrok na rzeczy nieprzemijające. „Szukajcie tego co w górze, zadajcie śmierć temu, co jest przyziemne”, tylko to co jest piękne i szlachetne w oczach Boga trwa wiecznie. Wszelkie osiągnięcia, sława, kariera i przebojowość są często marnością i prowadzą ludzkie serca nieraz do zguby. Niech słowo Pana kieruje nasze oczy wiary na to co jest wieczne.

Liturgia Słowa zachęca nas dzisiaj do postawy dobroci. Tak jak w Eucharystii przemawia do nas Chrystus w znaku chleba, tak dobroć i miłość powinniśmy okazywać naszym bliźnim w konkretnych sytuacjach. Pismo święte zachęca nas, abyśmy zauważali potrzeby naszych braci i w miarę swoich sił i możliwości śpieszyli im z pomocą. Jakże bardzo aktualne są dziś słowa św. Jana Pawła II: „Prawdziwej przemiany serc może dokonać tylko modlitwa. Ona bowiem ma moc łączenia wszystkich w braterstwie dzieci Bożych. Modlitwa oczyszcza z tego wszystkiego, co oddziela od Boga i ludzi. Chroni przed pokusą obojętności i toruje drogę łasce Bożej do serca człowieka”. Pamiętajmy o codziennej modlitwie, módlmy się za siebie, za rodzinę, za parafię, o Bożą opiekę w pracy i na wakacjach, oraz za tych, co się nie modlą.

Eucharystia jest to szczyt miłości Boga do człowieka. Miłość Boga nie zna miary. Stwórca obdarza nas miłością i oczekuje, że również i my odpowiemy miłością na Jego miłość. Uczestnictwo we Mszy oraz przyjęcie Komunii Świętej, to wyraz naszej miłości względem Boga. Czynimy to w duchu wynagrodzenia za grzechy nasze i innych, którzy bardzo często troszczą się o to co przemija, a nie o to co trwa wiecznie.

            Liturgia słowa daje nam „przepis na życie wieczne”. Jest nim przykazanie miłości Boga i bliźniego. Trudne, ale możliwe do wypełnienia przez każdego człowieka. „Polecenie, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem” – podkreśla Bóg.

Jezus Chrystus dawca życia wiecznego proponuje nam dzisiaj pokój, jako wartość bezcenną dla nas, żyjących w chaosie zamachów i konfliktów. Tylko Boży pokój może ocalić nasze życie. Chrystus po Zmartwychwstaniu ukazał się apostołom, ofiarując im pokój. My też potrzebujemy takiego spotkania. Właśnie po to zgromadziliśmy się na Mszy Świętej, aby pokrzepić się Ciałem Chrystusa, bo tylko ten pokarm może nas umocnić w walce o Boży pokój wszędzie tam, gdzie będziemy się znajdować.
Z racji I niedzieli miesiąca – po Mszach św. adoracja Pana Jezusa w Eucharystii. W czasie adoracji będziemy modlić się o pokój, oraz, abyśmy wszyscy szczęśliwie i po Bożemu przeżyli czas urlopów i wakacji.

Jako święty, powszechny i apostolski Kościół gromadzimy się w ten wspaniały dzień apostołów Piotra i Pawła, by wysławiać Imię Pana i głosić Jego potęgę. Kościół założony na fundamencie dwunastu apostołów zawsze otaczał szczególną czcią dwóch spośród nich: Piotra, któremu Pan powierzył najwyższą władzę pasterską, i Pawła, który rozniósł słowo Ewangelii po całym Imperium Romanum. Bogu wszechmogącemu składajmy wielkie dziękczynienie za to, że pozwolił nam być dziećmi swego Kościoła. Niech Pan wzbudzi w nas apostolskiego ducha, byśmy tak jak święty Paweł mogli nieść Ewangelię Chrystusa do wszystkich ludzi. Otwórzmy się na działanie Bożego Słowa w naszym życiu, może szczególnie na wakacjach i urlopach.