Dziś – wspomnienie NMP Ostrobramskiej, Matki Bożej Miłosierdzia. Zbliżający się koniec roku liturgicznego przypomina nam o nadchodzącym końcu świata. „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” – mówi do nas Jezus. Przemija nasze życie, przemija świat. To nie powód do rozpaczy. To raczej wezwanie, by budować swoje życie na tym, co trwałe – na Słowie Boga. Słowo Boże daje nadzieję silniejszą niż wszystko. Eucharystia jest także zapowiedzią, jest przedsmakiem ucztowania z Bogiem w wieczności. Niech więc rozbudzi naszą tęsknotę za Bożą bliskością, za pełnią życia. W świetle tej prawdy chrześcijanin powinien układać swoje życie, dobrze wykorzystując swój czas. Dnia sądu Bożego nie można oczekiwać z założonymi rękami, trzeba się nań przygotować przez wierne wypełnianie swych obowiązków.

Przeżywamy dziś – święto rocznicy poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. Niedziela to dzień spotkań z Chrystusem, dzień radości i dziękczynienia za niezmierzone dary otrzymane od Boga. Z tego powodu przyszliśmy tutaj do naszej świątyni. Zgodnie z decyzją Episkopatu Polski – dziś również Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym pod hasłem:„Bądźmy głosem prześladowanych w Nigerii”. 

Dziś – 2.XI – Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – Dzień Zaduszny.

Z ufnością polecamy Bogu wszystkich naszych zmarłych. Oddajemy ich imiona Jezusowi Chrystusowi w Eucharystii, dziękując Bogu za dar ich życia. Nasza modlitwa jest wyrazem pamięci o nich, ale także pełnym ufności spotkaniem z nimi w wierze. Spotkamy ich kiedyś w Bogu, jeżeli już tutaj będziemy trwali na modlitwie i dziękczynieniu, jeżeli będziemy – głęboko wierząc – oczekiwać na przyjście Chrystusa Pana, który przekształci nasze śmiertelne ciała na podobne do swego ciała zmartwychwstałego.

Obchodzimy dzisiaj rocznicę poświęcenia kościoła własnego – rocznicę powstania naszych kaplic i nowej świątyni. Przypomina nam ona o wdzięczności dla wszystkich budowniczych, dobrodziejów i ofiarodawców oraz o potrzebie troski o utrzymanie, wystrój i piękno naszej świątyni. Liturgia słowa przypomina również o budowaniu żywej wspólnoty Kościoła z naszych serc zjednoczonych i umacnianych wiarą. Nie bójmy się zaangażować w życie parafii. Niech „talent parafialny”, który każdy otrzymał nie zostanie zmarnowany.

Przeżywamy dziś niedzielę Misyjną rozpoczynającą Tydzień Misyjny pod hasłem: „Misjonarze nadziei pośród narodów”.  Przypomina nam ona o spoczywającym na nas obowiązku głoszenia Ewangelii całemu światu. „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” – mówi św. Paweł. Kto poznał i pokochał Chrystusa nie może Go zatrzymać tylko dla siebie. Dlatego każdy z nas – pamiętając o tym –  powinien być misjonarzem wiary, nadziei i miłości w swoim środowisku i wspierać dzieło misyjne modlitwą i miłością, wyrzeczeniami i ofiarą.

Dziś z całym Kościołem przeżywamy kolejny Dzień Papieski. W całej Polsce odbywają się Msze św., modlitwy, spotkania, koncerty, kwesty i wystawy poświęcone Ojcu św.. Dzień ten jest dowodem, że my Polacy chcemy ciągle na nowo odczytywać to, co nam powiedział i starać się jego przesłanie zrozumieć, przyjąć i wcielać w życie. Na każdej Mszy modlimy się za wstawiennictwem św. Jana Pawła II o ożywienie i umocnienie wiary i miłości w naszych rodzinach i parafii. Wszystkich zapraszamy na różaniec o 15.30.

Liturgia Słowa mówi nam dziś: Bóg posłał nam swego Syna. Oddał w nasze ręce losy swego Kościoła, losy świata i Ewangelii. Przez udział w tej eucharystycznej ofierze mamy dać wyraz swej wiary w Syna Bożego, mamy słuchać Ewangelii, by wypełnić ją w życiu i w ten sposób przynosić owoce dobra, przyczyniać się do uświęcenia świata. Niech łaskę takiej wiary wyprasza nam NMP Różańcowa.

Przypowieść o bogaczu i Łazarzu jest przypomnieniem, że należy się dzielić posiadanymi dobrami z ludźmi potrzebującymi. Boleć winna obojętność, z jaką traktuje się czasem ludzi znajdujących się w potrzebie. Chrześcijanin nie powinien grzeszyć obojętnością, ale winien mieć oczy i serce otwarte na potrzeby drugiego człowieka. Tego uczy nas udział we Mszy świętej, tego powinna nas uczyć każda modlitwa. Niech łaskę takiej postawy wyprasza nam NMP Różańcowa i św. Franciszek.