Obchodzimy dzisiaj rocznicę poświęcenia kościoła własnego – rocznicę powstania naszych kaplic i nowej świątyni. Przypomina nam ona o wdzięczności dla wszystkich budowniczych, dobrodziejów i ofiarodawców oraz o potrzebie troski o utrzymanie, wystrój i piękno naszej świątyni. Liturgia słowa przypomina również o budowaniu żywej wspólnoty Kościoła z naszych serc zjednoczonych i umacnianych wiarą. Nie bójmy się zaangażować w życie parafii. Niech „talent parafialny”, który każdy otrzymał nie zostanie zmarnowany.

Przeżywamy dziś niedzielę Misyjną rozpoczynającą Tydzień Misyjny pod hasłem: „Misjonarze nadziei pośród narodów”.  Przypomina nam ona o spoczywającym na nas obowiązku głoszenia Ewangelii całemu światu. „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” – mówi św. Paweł. Kto poznał i pokochał Chrystusa nie może Go zatrzymać tylko dla siebie. Dlatego każdy z nas – pamiętając o tym –  powinien być misjonarzem wiary, nadziei i miłości w swoim środowisku i wspierać dzieło misyjne modlitwą i miłością, wyrzeczeniami i ofiarą.

Dziś z całym Kościołem przeżywamy kolejny Dzień Papieski. W całej Polsce odbywają się Msze św., modlitwy, spotkania, koncerty, kwesty i wystawy poświęcone Ojcu św.. Dzień ten jest dowodem, że my Polacy chcemy ciągle na nowo odczytywać to, co nam powiedział i starać się jego przesłanie zrozumieć, przyjąć i wcielać w życie. Na każdej Mszy modlimy się za wstawiennictwem św. Jana Pawła II o ożywienie i umocnienie wiary i miłości w naszych rodzinach i parafii. Wszystkich zapraszamy na różaniec o 15.30.

Liturgia Słowa mówi nam dziś: Bóg posłał nam swego Syna. Oddał w nasze ręce losy swego Kościoła, losy świata i Ewangelii. Przez udział w tej eucharystycznej ofierze mamy dać wyraz swej wiary w Syna Bożego, mamy słuchać Ewangelii, by wypełnić ją w życiu i w ten sposób przynosić owoce dobra, przyczyniać się do uświęcenia świata. Niech łaskę takiej wiary wyprasza nam NMP Różańcowa.

Przypowieść o bogaczu i Łazarzu jest przypomnieniem, że należy się dzielić posiadanymi dobrami z ludźmi potrzebującymi. Boleć winna obojętność, z jaką traktuje się czasem ludzi znajdujących się w potrzebie. Chrześcijanin nie powinien grzeszyć obojętnością, ale winien mieć oczy i serce otwarte na potrzeby drugiego człowieka. Tego uczy nas udział we Mszy świętej, tego powinna nas uczyć każda modlitwa. Niech łaskę takiej postawy wyprasza nam NMP Różańcowa i św. Franciszek.

Słowo Boże czytane dziś w czasie Eucharystii mówi o niebezpieczeństwach, jakie niesie bogactwo i majątek, które mogą zamknąć serce człowieka na potrzeby biednych i potrzebujących. Dramat rozpoczyna się wtedy, gdy posiadanie staje się ważniejsze niż Bóg i bliźni. Niech Msza święta uczy nas postawy hojności, służby i braterskiej miłości.

Przeżywamy Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Stajemy wobec tajemnicy krzyża, który jest znakiem naszego zbawienia. Wysławiamy dzisiaj triumf Krzyża — zwycięski znak Chrystusa, na którym dokonało się dzieło naszego zbawienia. Krzyż jest także znakiem naszej wiary, znakiem naszego zjednoczenia z Chrystusem umarłym i zmartwychwstałym. Jest znakiem nadziei i zwycięstwa. Zgromadzeni na tej eucharystycznej ofierze, w której ponawia się tajemnica krzyża, dziękujmy Chrystusowi za Jego śmierć na krzyżu, przez którą dzisiaj także obdarza nas On życiem i umacnia w wiernym wyznawaniu wiary. Odkryjmy na nowo wielką wartość krzyża w naszym życiu i brońmy go przed znieważaniem.      

W imię Boże rozpoczęliśmy nowy rok szkolny i katechetyczny. Bożej Opatrzności zawierzamy wszystkich nauczycieli, rodziców, wychowawców i uczniów prosząc, by jak najowocniej wykorzystali każdy dzień nauki. Zgromadziliśmy się na Uczcie Eucharystycznej, by dać wyraz naszej wierze i zaakcentować swoją przynależność do Chrystusa. On, który daje się nam w słowie i chlebie życia, jawi się dzisiaj jako Zbawiciel i Przyjaciel człowieka, udzielając każdemu z nas Mądrości odwiecznej. Mądrości, która w jedności z Duchem Świętym pozwala człowiekowi zrozumieć i przyjąć wolę Najwyższego.